Kramer bestaat vijftig jaar en viert dat niet alleen met een terugblik op zijn roemrijke verleden. Het Amerikaanse gitaarmerk presenteert ter gelegenheid van het jubileum ook een nieuw signaturemodel voor gitarist Malina Moye. De Malina Moye Pacer Deluxe is gebaseerd op een van de bekendste modellen uit de geschiedenis van Kramer, maar heeft een aantal eigenschappen die hem duidelijk een modernere identiteit geven. Vooral de combinatie van drie DiMarzio-pickups, een tweepunts tremolo en de veelzijdige muzikale achtergrond van Moye maakt dit een interessante nieuwe uitvoering.
Wie aan Kramer denkt, denkt waarschijnlijk al snel aan de jaren tachtig. Het merk werd in die periode groot met gitaren die perfect aansloten bij de hardrock- en metalscene. De Pacer was een belangrijk onderdeel van die ontwikkeling. Het model verscheen begin jaren tachtig en behoorde tot de eerste generatie Superstrats, gitaren die de vertrouwde vorm en speelbaarheid van een Stratocaster combineerden met krachtigere pickups en een constructie die beter aansloot bij de eisen van rockgitaristen. De Pacer was daarbij opvallend veelzijdig dankzij de HSS-configuratie met twee single-coils en een humbucker bij de brug.
Die basis is bij de Malina Moye Pacer Deluxe behouden, maar Kramer heeft de gitaar duidelijk aangepast aan een andere generatie gitaristen. Moye beweegt zich muzikaal tussen blues, funk, soul, R&B en rock en heeft daardoor behoefte aan een instrument dat niet slechts één specifieke sound levert. De nieuwe Pacer is dan ook niet simpelweg een klassieke Kramer met een nieuwe finish en een handtekening op de headstock.
Drie DiMarzio-pickups
De pickupconfiguratie is misschien wel het interessantste onderdeel van het nieuwe model. Kramer heeft gekozen voor een DiMarzio Virtual Vintage Blues bij de hals, een Area 67 in de middenpositie en een Super Distortion bij de brug. Daarmee combineert de gitaar twee pickups die zijn gericht op een meer uitgesproken single-coilkarakter met een stevige humbucker die voor aanzienlijk meer output en een krachtigere rockklank zorgt.
Dat past goed bij Moye’s manier van spelen. De hals- en middenpositie bieden ruimte voor cleane blues-, funk- en soulklanken, terwijl de Super Distortion aan de brug de gitaar in een heel ander gebied kan brengen zodra er meer gain wordt gebruikt. De Super Distortion is bovendien geen willekeurige keuze. De pickup heeft een lange geschiedenis in de rockwereld en werd door talloze gitaristen gebruikt om een stevige, agressieve maar nog steeds muzikale brugklank te creëren.
Daarmee is de Pacer Deluxe niet alleen een gitaar voor de klassieke Kramer-rocksound. Juist de combinatie van de drie elementen maakt hem interessant voor gitaristen die tijdens een optreden verschillende kanten van hun geluid willen laten horen. Een clean akkoordpartij, funky ritmes, blueslicks en een stevige rocksolo kunnen allemaal vanuit hetzelfde instrument worden benaderd.
Een andere kant van Kramer
Dat bredere karakter past bij Malina Moye. De Amerikaanse gitarist heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een opvallende verschijning binnen de blues- en fusionwereld, maar haar muziek laat zich niet gemakkelijk tot één genre beperken. Invloeden uit funk, soul, R&B en rock zijn duidelijk aanwezig. Haar speelstijl is bovendien sterk verbonden met gitaristen als Jimi Hendrix en Albert King, maar Moye heeft daar een geheel eigen interpretatie aan gegeven.
Ook haar manier van spelen maakt haar een opvallende keuze voor Kramer. Moye speelt op een linkshandige gitaar en gebruikt het instrument op een manier die haar een heel eigen podiumuitstraling geeft. Dat Kramer de Pacer Deluxe zowel voor rechts- als linkshandige gitaristen beschikbaar maakt, is daarom meer dan een aardigheidje. Het sluit direct aan bij de identiteit van de artiest voor wie de gitaar is ontwikkeld.
De gitaar zelf heeft een elzen body en een maple hals met een toetsradius van 10 inch en 22 frets. De mensuur bedraagt 25,5 inch en de Pacer is voorzien van een TUSQ-nut. Daarmee blijft Kramer dicht bij de vertrouwde Superstrat-formule, maar de hardware is duidelijk aangepast aan de eisen van een moderne speler.
Geen Floyd Rose
Een opvallende keuze is de tremolo. De Malina Moye Pacer Deluxe heeft geen Floyd Rose, terwijl dat systeem juist sterk verbonden is met het Kramer-imago uit de jaren tachtig. De nieuwe Pacer is uitgerust met een tweepunts tremolo en locking tuners.
Dat lijkt misschien een klein verschil, maar het zegt behoorlijk veel over de richting die Kramer met dit model kiest. Een Floyd Rose is vooral interessant voor gitaristen die intensief gebruikmaken van grote toonhoogteveranderingen en dive bombs. De tweepunts tremolo van de Moye Pacer is meer gericht op algemeen gebruik en past daardoor beter bij het bredere karakter van de gitaar.
Ook hier lijkt Kramer dus bewust niet te proberen het verleden exact te reproduceren. De Pacer is herkenbaar gebleven, maar hoeft niet meer dezelfde gitarist aan te spreken als veertig jaar geleden.
Een opvallende jubileumgitaar
Ook visueel is de gitaar behoorlijk aanwezig. De Pacer Deluxe is uitgevoerd in Splash Blue met een bijpassende headstock, een tortoiseshell slagplaat en gouden hardware. Op de twaalfde fret staat een speciaal Moye-inlay en op de achterkant van de headstock is haar handtekening aangebracht.
Het is een typische signaturegitaar in de zin dat de artiest duidelijk onderdeel is geworden van het ontwerp. Tegelijkertijd is Kramer niet zo ver gegaan dat de Pacer onherkenbaar wordt. De klassieke bodyvorm en de herkenbare headstock blijven overeind.
Dat is waarschijnlijk ook de juiste keuze. De aantrekkingskracht van een Pacer zit voor een belangrijk deel in de historie van het model. Een compleet nieuw ontwerp zou de verbinding met Kramer juist zwakker maken. Door de bekende vorm te behouden en daar moderne onderdelen aan toe te voegen, krijgt het merk het beste van beide werelden.
Van jaren tachtig naar 2026
De Malina Moye Pacer Deluxe is daarmee vooral interessant vanwege de manier waarop Kramer zijn eigen geschiedenis gebruikt. Het merk had zijn vijftigste verjaardag gemakkelijk kunnen aangrijpen voor een nostalgische heruitgave van een klassieke Pacer, compleet met een zo authentiek mogelijke jaren-tachtiguitvoering. In plaats daarvan wordt gekozen voor een model dat wel degelijk op de geschiedenis voortbouwt, maar tegelijkertijd nadrukkelijk naar de huidige gitarist kijkt.
Dat is een slimme zet. De hedendaagse gitarist denkt immers veel minder in vaste hokjes. Een speler kan tijdens één optreden van een clean funkgeluid naar blues en vervolgens naar stevige rock gaan. Een HSS-configuratie is daar nog altijd uitstekend voor geschikt en de keuze voor de drie verschillende DiMarzio-elementen maakt de mogelijkheden alleen maar groter.
Voor moderne rock en hardrock is de Super Distortion uiteraard een sterke troef, maar het zijn juist de twee andere pickups die ervoor zorgen dat de Pacer niet in dat ene genre blijft hangen. Daarmee is de gitaar misschien wel veelzijdiger dan de meeste mensen verwachten wanneer ze de naam Kramer horen.
€1.099 in Europa
De Malina Moye Pacer Deluxe krijgt in Europa een prijs van €1.099. Daarmee bevindt de gitaar zich duidelijk boven de instapmodellen, maar nog steeds in een prijsklasse waarin een serieus signaturemodel voor veel gitaristen bereikbaar blijft. Voor dat bedrag krijg je onder meer de drie DiMarzio-elementen, locking tuners, de tweepunts tremolo, gouden hardware en de specifieke Moye-afwerking. De gitaar wordt daarnaast geleverd met een premium gigbag.
Het is daarmee geen goedkoop instapinstrument, maar Kramer lijkt de Pacer ook niet als een exclusief verzamelaarsmodel te positioneren. De specificaties zijn juist gericht op gitaristen die het instrument daadwerkelijk op een podium of in de studio willen gebruiken.
En dat past uiteindelijk goed bij Malina Moye. Haar naam is niet alleen gebruikt om een bestaande Pacer een extra verkoopargument te geven. De keuzes voor de pickups, tremolo en uitvoeringen sluiten daadwerkelijk aan bij haar muzikale stijl en manier van spelen.
De Malina Moye Pacer Deluxe is daarmee een interessante manier voor Kramer om vijftig jaar geschiedenis te combineren met de toekomst. De basis is een gitaar die diep geworteld is in de rockgeschiedenis, maar de uitvoering is duidelijk bedoeld voor een gitarist die zich niet laat beperken door één genre. Kramer kijkt met de Pacer dus wel terug, maar blijft daar niet in hangen.
Na vijftig jaar is dat misschien precies de juiste aanpak. Niet opnieuw bewijzen waarom de Pacer ooit belangrijk was, maar laten zien wat je met datzelfde idee in 2026 nog allemaal kunt doen.