Een Gibson Les Paul voor een fractie van de normale prijs. Of een SG die verdacht veel lijkt op het origineel, inclusief logo op de kop. Op internet zijn ze volop te vinden: Chibsons, Chinese namaakgitaren die zich voordoen als een echte Gibson. Voor een paar honderd euro lijkt het alsof je een flinke slag slaat. Maar wat koop je eigenlijk? En belangrijker: wil je hiermee wel gezien worden op het podium?
Gibson voor een prikkie
De naam Chibson is een samentrekking van China en Gibson. Het gaat om gitaren die het uiterlijk van bekende Gibson-modellen kopiëren, vaak tot en met het logo en de details op de headstock. Ze worden doorgaans via Chinese webwinkels en online marktplaatsen aangeboden. De prijzen zijn verleidelijk laag, zeker als je ze vergelijkt met die van een echte Gibson Les Paul of SG.
Dat er voor dit geld ergens concessies worden gedaan, mag duidelijk zijn. De afwerking kan tegenvallen, de hardware is vaak van bedenkelijke kwaliteit en ook de elektronica is niet altijd om over naar huis te schrijven. Denk aan slecht afgewerkte frets, een matige topkam, instabiele stemmechanieken en pickups die weinig overtuigen. Ook de afstelling kan een probleem zijn.
Natuurlijk is niet iedere Chibson automatisch onspeelbaar. Er zijn exemplaren die er op het eerste gezicht best aardig uitzien en waar je met wat geluk een bruikbaar instrument aan overhoudt. Maar geluk is hier een belangrijk onderdeel van de aankoop. Je weet vooraf lang niet altijd wat je krijgt en een exemplaar uitproberen voordat je bestelt, is meestal geen optie.
Een beetje sleutelen en klaar?
Voor de handige gitarist kan een Chibson een interessant project lijken. Nieuwe pickups, betere stemmechanieken, een fatsoenlijke brug en een goede afstelbeurt kunnen een matig instrument soms flink verbeteren. Alleen loopt de rekening dan al snel op. Bovendien kun je niet iedere constructiefout met een soldeerbout of schroevendraaier oplossen.
En dan is er nog de vraag of het eindresultaat die investering waard is. Voor hetzelfde totaalbedrag kun je mogelijk een degelijke tweedehands Epiphone, LTD of ander betaalbaar instrument kopen. Geen nep-Gibson, maar wel een gitaar van een merk dat daadwerkelijk achter zijn producten staat.
Shinen met een nepper?
Dan blijft de olifant in de oefenruimte: het is namaak. Een Chibson probeert bewust door te gaan voor een Gibson, terwijl het dat niet is. Dat maakt het iets anders dan een betaalbare gitaar die simpelweg op een Les Paul lijkt.
Wil je er thuis mee experimenteren, een gitaar bouwen of een goedkoop projectinstrument hebben? Dan kun je zelf bepalen of je het risico wilt nemen. Maar sta je ermee op het podium, dan wordt het een ander verhaal. Je kunt natuurlijk prima spelen op een gitaar van een paar honderd euro. Daar is niets mis mee. Alleen is er een verschil tussen trots zijn op een betaalbaar instrument en doen alsof je een veel duurdere Gibson bezit.
Bovendien weet je nooit helemaal wat je aan de volgende koper verkoopt. Ook als jij eerlijk bent over de herkomst, kan een namaakgitaar later opnieuw als origineel worden aangeboden. Dat maakt de handel in Chibsons niet bepaald sympathieker.
Ons advies: laat ze liggen
Een Chibson kan best een aardig exemplaar zijn, maar de kans op teleurstelling is reëel en de besparing is niet altijd zo groot als ze lijkt. Daar komt bij dat je bewust een namaakproduct koopt dat de merkidentiteit van Gibson misbruikt.
Wil je een Les Paul-achtige gitaar voor weinig geld? Kijk dan naar een tweedehands Epiphone of een ander betaalbaar alternatief. Gisteren nog gaf een maat aan dat hij een Epiphone Joe Bonamassa had gekocht en dat dat de beste gitaar is die hij heeft (en hij heeft ook ESP’s, Gibsons en Fenders). Je krijgt misschien niet het Gibson-logo op de kop, maar wel een eerlijk instrument waar je met opgeheven hoofd mee het podium op kunt.
Want uiteindelijk draait het om je riffs, je sound en je spel. Niet om een logo dat je liever niet van dichtbij laat bekijken.
PS Je kan hieronder reageren op dit artikel wat jij ervan vindt. Wel of niet doen?