In het hedendaagse Amsterdam, waar gentrificatie de creatieve vrijplaatsen steeds verder naar de randen van de stad verdrijft en commerciële belangen de toon zetten, vecht een nieuw collectief voor het behoud van de rauwe, ongepolijste livemuziek. The Wormhole Cult is opgericht als een ontsnappingsroute uit de overgeorganiseerde en veilige mainstream. Onder leiding van Els Bruinewoud, die tevens actief is als artist booker bij Love for Loud, creëert de stichting een alternatief portaal waar liefhebbers van zware, psychedelische en grensverleggende rockmuziek samenkomen.
Met kleinschalige, intense shows op locaties zoals Oedipus Brewing en De Tanker in Noord brengt The Wormhole Cult de undergroundspirit terug. Geen voorspelbare pop-line-ups, geen gehaaste wissels en geen overhaaste ontruimingen voor een aansluitende clubavond, maar overstuurde versterkers, hypnotiserende riffs die door je botten trillen, en oprechte connectie tussen band en publiek. UpsizingGear ging in gesprek met ‘Cult Leader’ Els Bruinewoud over haar visie, haar liefde voor harde gitaren en hoe zij eigenhandig Amsterdam weer een stukje rauwer maakt.
De opkomst van het portaal: Waarom Amsterdam herrie nodig heeft
Amsterdam had decennialang de reputatie een ultieme vrijplaats te zijn voor muzikanten, kunstenaars en buitenbeentjes. Hoe zie jij die erfenis vandaag de dag terug in de stad?
“Eerlijk gezegd is daar nog maar heel weinig van over. De stad is ontzettend gegentrificeerd. Alles draait tegenwoordig om geld en efficiëntie. Poppodia en cultuurhuizen staan onder enorme financiële druk. Ze worden gedwongen om avond na avond uitverkochte zalen te trekken om te kunnen overleven. Het logische gevolg is dat programmeurs geen risico’s meer durven te nemen. Je krijgt steeds ‘veiligere’ line-ups, bekendere namen en commerciële acts. De echte, rauwe underground, de plek waar talent ontstaat en waar geëxperimenteerd mag worden, wordt genadeloos weggedrukt. Als kleine, eigenzinnige band kom je er simpelweg niet meer tussen.”
Is dat de directe aanleiding geweest om The Wormhole Cult op te richten?
“Absoluut. Wij weigeren ons neer te leggen bij die steriele, gepolijste muziekwereld. The Wormhole Cult is opgericht om dat verloren undergroundgevoel weer nieuw leven in te blazen. We willen een portaal zijn voor psychedelische en zware rock- en metalshows in Amsterdam. Een plek waar we geen compromissen sluiten. Bij ons hoeft een show niet commercieel rendabel te zijn volgens de standaarden van de grote corporaties. Het gaat om de muziek, de sfeer en de noodzaak van een tegendraads geluid. We hosten shows op intieme, karakteristieke locaties zoals Oedipus Brewing in Noord, De Tanker, en Nachbar. Locaties waar de cultuur nog echt ademt.”
De fysieke ervaring van de riff: ‘Love for Loud’
Bij UpsizingGear zijn we uiteraard geobsedeerd door gitaren, versterkers en de perfecte sound. In jullie manifest staat de prachtige zin: ‘where every riff is a spell and every show a ritual’. Wat betekent die fysieke gitaarsound voor jou?
“Voor ons is livemuziek geen passieve consumptie, maar een fysieke en bijna spirituele ervaring. Onze slogan is niet voor niets ‘Love for loud’. We houden van zware, overstuurde gitaren, detuned stoner rock, ronkende basgitaren en hypnotiserende, repetitieve riffs. Als je bij een van onze shows staat, staan de versterkers zo dicht op het publiek dat de trillingen letterlijk door je ruggengraat voelbaar zijn. Die feedback, die fysieke druk van lucht die door een luidsprekerkabinet wordt verplaatst, dat doet iets met je hersenen. Het herprogrammeert je gedachten. De sfeer wordt dik, de tijd rekt zich uit. Met je ogen dicht en je geest wijd open ga je volledig op in die muur van geluid. Dat is wat we bedoelen met een ritueel.”
Merk je dat bands die bij jullie spelen ook extra veel waarde hechten aan hun analoge gear en sound?
“Zonder twijfel. De muzikanten in dit genre zijn echte geluidskunstenaars. Ze nemen geen genoegen met een simpel digitaal effectje of een ‘safe’ geluid. Ze slepen zware vintage buizenversterkers mee, enorme Orange of Sunn O))) cabinets en pedalboards die groter zijn dan de gemiddelde laptoptas. Die bands zijn constant op zoek naar die perfecte, verzadigde fuzz-distortion of die zwevende, psychedelische delays en reverbs. Er zit zoveel ziel en vakmanschap in hun gitaarsound. Het is een ambacht. Juist omdat we ze de ruimte geven om hun versterkers echt open te draaien, iets wat in veel reguliere zalen vanwege strikte decibellimieten bijna niet meer mag, kunnen ze hun sound laten horen zoals die bedoeld is. Rauw, dynamisch en overweldigend.”
Artiesten centraal stellen in een commerciële wereld
Jullie hebben een duidelijke filosofie over hoe je met muzikanten omgaat. Wat doen jullie fundamenteel anders dan de gevestigde poppodia?
“Wij behandelen muzikanten als kunstenaars, niet als melkkoeien of nummers op een begroting. In de reguliere scene zie je vaak dat bands een half uur mogen spelen, direct na hun set hun spullen van het podium moeten sleuren, en dat het publiek vervolgens snel naar buiten wordt gejaagd omdat er om elf uur een dure EDM-clubavond moet beginnen waar bier voor zeven euro wordt verkocht. Daar doen wij niet aan mee. Wij geven één steengoeie band liever alle ruimte om een volledige, immersieve en meeslepende set te spelen, in plaats van een avond vol te proppen met gehaaste en vergeetbare voorprogramma’s. Bovendien hoeft het publiek na afloop absoluut niet weg. Blijf hangen, drink een biertje met de bandleden en praat na, terwijl een DJ diep in de platenkoffers graaft voor de beste obscure undergroundtracks. Muziek gaat over ontmoeting en verbinding, niet over snelle consumptie.”
Op jullie website spreken jullie ook over ‘Clear Terms, Pure Intent’. Wat houdt dat praktisch in?
“Het betekent dat we volledig transparant zijn. We hebben geen verborgen agenda’s of wurgcontracten. Onze algemene voorwaarden voor zowel bands als locaties zijn voor iedereen direct te lezen en te downloaden op onze website. Geen kleine lettertjes die ontworpen zijn om artiesten financieel uit te knijpen, maar eerlijke, heldere afspraken die getuigen van respect voor elkaars werk. Wij geloven dat een gezonde undergroundscene alleen kan bestaan als die gebouwd is op puur vertrouwen en gedeelde passie.”
De kracht van de ‘Disciples’ en de community
Het runnen van een onafhankelijke stichting in deze tijd is niet makkelijk. Hoe houden jullie deze herrijzenis van de underground draaiende?
“De cult draait volledig op gewillige handen en pure passie. Onze vrijwilligers noemen we heel toepasselijk onze ‘disciples’. Zij zijn degenen die de rituelen echt tot leven brengen. Of het nu gaat om het runnen van de deur, het opbouwen van het podium, het verzorgen van het geluid, of het begeleiden van de bezoekers, iedereen draagt op zijn eigen manier bij. In ruil daarvoor krijgen ze uiteraard gratis toegang tot alle shows, de kans om de bands van dichtbij te ontmoeten en bovenal: het gevoel deel uit te maken van iets dat groter is dan zijzelf. We merken dat mensen snakken naar die saamhorigheid.”
Jullie hebben ook een heel actieve WhatsApp-community. Is dat jullie manier om direct in contact te staan met jullie ‘volgers’?
“Ja, die community is fantastisch. We gebruiken dat WhatsApp-kanaal heel bewust. We sturen geen spam of marketingpraatjes, maar we fluisteren daar alleen de dingen die er écht toe doen: nieuwe show-aankondigingen, geheime line-ups, last-minute wijzigingen of exclusieve vroege toegang tot tickets. Het voelt heel organisch en intiem. Je merkt dat de mensen in de groep elkaar ook opzoeken tijdens de concerten. Er ontstaat een hechte familie van muziekliefhebbers die elkaar wekelijks opzoeken bij het altaar van de herrie.”
Toekomstplannen en het behouden van het rauwe geluid
Als we naar de concertagenda kijken, zien we indrukwekkende namen voorbijkomen zoals Skating Polly, Deathchant en de legendarische indierockers van Crocodiles. Wat staat er de komende tijd nog meer te gebeuren?
“We hebben inderdaad een aantal waanzinnige shows gepland staan waar we ontzettend trots op zijn. We hebben bijvoorbeeld garagepunk-geweld van Frenzee samen met de instrumentale metal van Grim Rhythm op het programma. En inderdaad de dromerige, lofi fuzz-pop en death-rock van Crocodiles, en de loodzware 70s hardrock van Deathchant. We blijven constant zoeken naar acts die de grens opzoeken. Onze agenda voor de herfst en winter zit al behoorlijk vol en we blijven nieuwe portalen openen. Het belangrijkste is dat we die constante stroom van hoogwaardige, eigenzinnige livemuziek blijven garanderen.”
Waar droom je uiteindelijk nog van met The Wormhole Cult?
“Onze ultieme droom is dat The Wormhole Cult zo’n begrip wordt dat zelfs de allergrootste namen in de heavy- en psychedelische rockscene, als ze in Europa op tour zijn, er bewust voor kiezen om bij ons een geheime, intieme show te komen spelen. Gewoon, puur voor de diehard fans, in een zweterige, stampvolle kleine zaal waar de amps op standje elf staan en het bier rijkelijk vloeit. Terug naar de essentie van waarom ze ooit een gitaar hebben opgepakt. Maar bovenal hopen we dat we over tien jaar nog steeds diezelfde onafhankelijke, vrije spirit kunnen bewaken en Amsterdam eigenzinnig en luidruchtig kunnen houden: ‘Keep Amsterdam Weird, and support the underground!’”
Met haar onvermoeibare inzet, scherpe visie en compromisloze liefde voor ‘lawaai’ bewijst Els Bruinewoud dat de Amsterdamse underground verre van dood is. In een tijd waarin de stad steeds meer dreigt te bezwijken onder de druk van commercialisering en eenvormigheid, biedt The Wormhole Cult een broodnodig toevluchtsoord. Het is een plek waar gitaren nog echt mogen gieren, waar feedback wordt gekoesterd als kunstvorm, en waar de liefde voor ‘loud’ de ultieme bindende factor is. Dus gooi die oordoppen in, stap door het portaal en laat je meeslepen door de gierende gitaren van de cult, want zolang Els en haar disciples aan het roer staan, blijft het hart van de Amsterdamse underground luidruchtig kloppen.
Tip: Els gaf nog aan dat bands die willen spelen kunnen mailen naar: els@thewormholecult.com
