Marshall blijft teruggrijpen op zijn eigen geschiedenis. Na eerdere speciale uitvoeringen rond bekende gitaristen komt het Britse versterkermerk nu met de 1959BJA Billie Joe Armstrong Signature. Een opvallende verschijning, want deze Plexi komt niet in het traditionele zwart, maar in een opvallende babyblauwe uitvoering.
En eerlijk is eerlijk: persoonlijk vind ik deze uitvoering misschien wel geslaagder dan de recente Hendrix-versie. De kleur geeft de versterker iets eigens en maakt hem direct herkenbaar. Natuurlijk verandert een andere kleur niets aan de sound, maar bij gitaarapparatuur speelt uitstraling al lang een belangrijke rol. Een versterker is niet alleen een technisch hulpmiddel, maar ook onderdeel van de identiteit van een muzikant.
De Dookie-sound in een Marshall
Onder de opvallende buitenkant zit gelukkig meer dan alleen een cosmetische update. De 1959BJA is gebaseerd op de klassieke 1959 Plexi en bevat de bekende aanpassingen die horen bij de gitaarsound van Billie Joe Armstrong uit de Green Day-periode rond Dookie.
De versterker is voorzien van de zogenoemde Dookie Mod, waarmee de klassieke Plexi-sound wordt aangepast richting meer gain, een strakkere laagweergave en die karakteristieke agressieve crunch die zo herkenbaar is van Armstrongs spel.
Daarmee richt Marshall zich duidelijk op gitaristen die niet alleen een stukje historie willen bezitten, maar ook daadwerkelijk op zoek zijn naar een specifiek geluid.
De markt voor varianten en signatures
Wat interessant is aan deze release, is niet alleen de versterker zelf, maar ook de ontwikkeling in de gitaarwereld. Grote merken brengen steeds vaker nieuwe modellen uit die gebaseerd zijn op bestaande ontwerpen. Soms gaat het om een compleet nieuw product, maar vaak zien we variaties op bekende modellen: een andere kleur, een speciale afwerking, een beperkte oplage of kleine technische wijzigingen.
Dat is ergens logisch. Veel gitaristen hebben inmiddels toegang tot een enorme hoeveelheid apparatuur. De klassieke modellen bestaan al tientallen jaren en de basis is vaak al geperfectioneerd. De zoektocht gaat daardoor steeds vaker niet alleen om de beste sound, maar ook om iets dat net even anders is.
Een zwarte Marshall Plexi is legendarisch, maar een babyblauwe Marshall Plexi met een verhaal erachter trekt toch weer de aandacht.
Nostalgie als belangrijke factor
De gitaarmarkt draait voor een groot deel op nostalgie. Muzikanten worden geïnspireerd door albums, artiesten en de apparatuur waarmee die muziek is gemaakt. Een signature-model speelt daar slim op in.
Een jonge gitarist die is opgegroeid met Green Day kan nu een versterker kopen die verwijst naar een geluid dat hem of haar muzikaal heeft gevormd. Voor een andere gitarist is het misschien juist de aantrekkingskracht van een stukje rockgeschiedenis.
De vraag blijft natuurlijk hoeveel speciale uitvoeringen de markt uiteindelijk kan absorberen. Er verschijnen steeds meer modellen die technisch dicht bij elkaar liggen, maar elk hun eigen verhaal vertellen.
Meer dan een blauwe Plexi?
De Marshall 1959BJA laat goed zien waar de huidige gitaarindustrie zich bevindt. De basis blijft vaak hetzelfde: bewezen ontwerpen die al tientallen jaren meegaan. De uitdaging voor fabrikanten zit vooral in het opnieuw relevant maken van die klassiekers.
Of deze Billie Joe Armstrong Signature uiteindelijk net zo iconisch wordt als de originele Plexi’s uit de jaren zestig valt nog te bezien. Maar Marshall laat opnieuw zien dat een legendarisch ontwerp met een goed verhaal nog altijd veel gitaristen weet te raken.
Soms hoeft een klassieker niet opnieuw uitgevonden te worden. Een kleine verandering, een ander perspectief en een flinke dosis historie kunnen genoeg zijn om opnieuw de aandacht te krijgen.