Song Sung Blue is geen klassieke biopic over Neil Diamond, maar een warm en muzikaal drama over de kracht van zijn liedjes. De film vertelt het waargebeurde verhaal van een Amerikaans echtpaar dat met een Neil Diamond-tributeband langs kleine zalen trekt. Hugh Jackman kruipt in de huid van de mannelijke helft van het duo en draagt de film met zichtbaar plezier en overtuiging.
Verhaal en toon
De film draait om liefde, doorzettingsvermogen en het najagen van een droom die misschien nooit groots wordt, maar wel echt. Verwacht geen grootse rock-’n-roll excessen of glitterende arena’s, maar intieme zalen, bescheiden podia en mensen die spelen omdat ze niet anders kunnen. Dat maakt Song Sung Blue juist geloofwaardig en sympathiek.
Zang en spel: doet Jackman het zelf?
Ja. Hugh Jackman zingt zelf in de film. Net als zijn tegenspeelster Kate Hudson zijn de zangpartijen door de acteurs zelf ingezongen, deels live op de set en deels in de studio. Dat hoor je terug: het klinkt minder gepolijst dan een pure studio-opname, maar wel menselijk en geloofwaardig.
Ook het gitaarspel is zichtbaar serieus genomen. Jackman speelt zelf in de scènes en heeft duidelijk geoefend om zijn spel overtuigend over te laten komen. Het gaat niet om virtuositeit, maar om timing, houding en gevoel, precies wat je verwacht van een tribute-act die avond na avond dezelfde songs speelt.
Gebruikte gear en muzikale setting
Song Sung Blue is geen film die gear etaleert als hoofdrolspeler, maar voor muzikanten valt er genoeg te herkennen:
- De focus ligt duidelijk op akoestische gitaren, passend bij het repertoire van Neil Diamond en de kleinschalige setting van de optredens
- Daarnaast zien we eenvoudige bandopstellingen met bas, drums en toetsen, typisch voor cover- en tributeacts
- Geen uitgesproken boutique gear of opvallende merkplaatsing, maar functionele instrumenten die passen bij het verhaal
- De sound en instrumentkeuze ondersteunen het idee van muzikanten die spelen voor het publiek, niet voor de camera
Voor UpsizingGear is dit interessant omdat de film laat zien dat emotie, performance en herkenbaarheid belangrijker zijn dan exotische gear. De muziek staat centraal, niet het instrumentarium.
Het gebaar van Neil Diamond zelf
Een mooi detail buiten de film om is de reactie van Neil Diamond zelf. Hij schonk Hugh Jackman een gesigneerde akoestische gitaar als blijk van waardering. Jackman noemde het:
“One of the most awesome gifts I’ve ever received”
Dat zegt veel over hoe serieus en respectvol de film met het erfgoed van Diamond omgaat. Dit is geen karikatuur of oppervlakkige imitatie, maar een liefdevolle interpretatie van wat zijn muziek voor mensen betekent.
Eindoordeel
Song Sung Blue is een ingetogen, oprechte muziekfilm met sterke performances. Hugh Jackman overtuigt niet alleen als acteur, maar ook als zanger en gitarist. De gear speelt een ondersteunende rol en blijft realistisch en functioneel, precies zoals je het in deze setting verwacht.
Voor muzikanten, gearliefhebbers en iedereen die weet hoe het voelt om muziek te maken zonder garantie op succes, is dit een film die blijft hangen.