De gitaarwereld zit vol overtuigingen die als waarheid worden doorgegeven. Van forums tot backstage gesprekken, iedereen “weet” hoe het zit. Alleen, klopt het ook?
Tijd om een paar hardnekkige mythes langs de meetlat te leggen. Niet om ze keihard af te schieten, maar om te kijken waar ze vandaan komen, en wanneer ze wél kloppen.
Tonewood bij elektrische gitaren
De klassieker. Alder vs mahogany vs ash. Volgens sommigen bepaalt het hout je complete sound, volgens anderen maakt het nauwelijks uit.
De realiteit:
Bij een elektrische gitaar komt het grootste deel van je sound uit pickups, elektronica, versterker en speakers. Dat is gewoon fysica. Pickups “horen” trillingen van de snaren, niet direct het hout.
Maar… het hout beïnvloedt wél hoe de snaar trilt. Sustain, attack en resonantie spelen mee, en dat vertaalt zich subtiel naar je geluid.
Kort door de bocht:
- Ja, hout maakt verschil
- Nee, het is niet de dominante factor
Mythe: deels waar, maar zwaar overdreven
“True bypass is altijd beter”
True bypass werd jarenlang gezien als de heilige graal. Geen signaalverlies, pure tone, klaar.
De realiteit:
True bypass betekent dat je signaal ongekleurd door je pedal gaat, maar alleen als hij uit staat. Heb je meerdere true bypass pedalen achter elkaar en lange kabels, dan verlies je juist hoog en definitie.
Daar komt buffering om de hoek kijken.
Kort door de bocht:
- True bypass is niet automatisch beter
- Een goede buffer kan je sound juist redden
Mythe: onjuist als absolute waarheid
“Duurdere kabel = beter geluid”
Iedereen kent wel iemand die zweert bij kabels van €100+.
De realiteit:
Een kabel heeft invloed, vooral op capacitance (en dus hoogverlies). Slechte kabels kunnen je toon aantasten of ruis introduceren.
Maar boven een bepaald kwaliteitsniveau? Dan wordt het verschil minimaal tot praktisch onhoorbaar.
Kort door de bocht:
- Slecht vs goed: groot verschil
- Goed vs duur: vaak marketing
Mythe: grotendeels onzin boven de basis
Vintage gear klinkt altijd beter
Ah, de heilige graal. Oude amps, oude gitaren, oude units. “Ze maken het gewoon niet meer zoals vroeger.”
De realiteit:
Dit is de meest genuanceerde van allemaal.
Waar het vandaan komt
- Componenten uit vroeger tijd (weerstanden, condensatoren, trafo’s) gedragen zich anders
- Slijtage en veroudering kunnen een sound “kleuren”
- Selectiebias: alleen de goede exemplaren overleven en worden legendarisch
En ja… soms klopt het echt
Een mooi voorbeeld is de Korg SDD-3000 tegenover de latere Korg SDD-3000 Pedaal. Deze heeft USG zelf ooit getest en de vintage unit was echt gewoon beter qua toon. Wat afgezaagde termen, maar organischer en warmer.
In de praktijk hoor je daar vaak wél verschil:
- Meer diepte
- Andere modulatie
- Net wat meer “3D” feel
Dat is geen mythe, dat is karakter van oude circuits en componenten.
Maar…
Dat betekent niet dat élke oude Fender uit begin jaren ’70 automatisch beter klinkt dan een moderne. Nieuwe gear is:
- Consistenter
- Betrouwbaarder
- Vaak technisch schoner
En soms gewoon… beter gebouwd.
Kort door de bocht:
- Sommige vintage gear klinkt beter
- Veel vintage gear klinkt anders
- Niet alles van vroeger is magisch
Mythe: deels waar, maar zwaar geromantiseerd
Waarom deze mythes blijven bestaan
Simpel: gitaar is emotie.
- Je hoort met je oren én je verwachtingen
- Verhalen zijn sterker dan metingen
- “Mojo” verkoopt beter dan nuance
En eerlijk is eerlijk, dat maakt het ook leuk.
Takeaway
De meeste gitaarmythes hebben een kern van waarheid, maar worden uitvergroot tot absolute regels. En juist daar gaat het mis.
De beste aanpak blijft simpel:
- Luister zelf
- Test in je eigen setup
- Vertrouw je oren, niet alleen het verhaal
En soms… is die mythe gewoon waar. Zoals bij die ene vintage unit die je blijft achtervolgen…