Toen Gibson in 1958 de Flying V introduceerde, zag de gitaar er totaal anders uit dan de meeste elektrische gitaren uit die tijd. Waar traditionele modellen vooral ronde vormen hadden, koos Gibson voor een scherp en futuristisch V-vormig ontwerp. Het instrument moest laten zien dat Gibson klaar was voor een nieuwe generatie gitaristen.
Een futuristisch ontwerp uit 1958
De Flying V maakte deel uit van Gibsons zogenaamde Modernistic-serie, waarin het bedrijf experimenteerde met opvallende en futuristische gitaarontwerpen. De gitaar werd gebouwd van Korina, ook bekend als Afrikaans limba, en kreeg een volledig nieuw uiterlijk.
Het ontwerp was in die tijd bijzonder vooruitstrevend. De V-vorm maakte de gitaar direct herkenbaar en gaf Gibson een heel ander uiterlijk dan bijvoorbeeld de Les Paul.
De eerste modellen hadden een 24,75-inch mensuur, een gelijmde hals en twee PAF-humbuckers. Daarmee bleef de Flying V technisch gezien wel duidelijk een Gibson.
Een commerciële mislukking
Het opvallende ontwerp bleek in eerste instantie juist een probleem. Veel gitaristen waren gewend aan traditionele gitaarvormen en waren nog niet klaar voor een instrument dat er zo anders uitzag.
In 1958 werden slechts 81 Flying Vs verscheept. In 1959 waren dat er nog maar 17. Gibson stopte vervolgens met de productie.
Daardoor veranderde de Flying V al snel van een regulier product in een zeldzaam instrument. Sommige exemplaren werden zelfs vooral gebruikt als opvallende gitaar in muziekwinkels om de aandacht van klanten te trekken.
Bluesgitaristen geven de Flying V een tweede leven
De geschiedenis van de Flying V veranderde toen gitaristen als Albert King en Lonnie Mack het model begonnen te gebruiken. Vooral in de blueswereld kreeg de vreemde Gibson hierdoor steeds meer aandacht.
Lonnie Mack gebruikte zijn Flying V jarenlang en maakte het instrument onderdeel van zijn herkenbare sound. Zijn originele exemplaar, bekend als “Number 7”, behoort inmiddels tot de bekendste Flying Vs uit de geschiedenis.
Ook Albert King werd sterk met de Flying V geassocieerd. Zijn gebruik van het instrument hielp om te laten zien dat het futuristische ontwerp niet alleen een opvallend uiterlijk had, maar ook uitstekend binnen blues en rock kon functioneren.
De comeback van de Flying V
Aan het einde van de jaren 60 besloot Gibson de Flying V opnieuw uit te brengen. De nieuwe versie week op een aantal punten af van het originele model. Zo werd onder andere mahonie gebruikt in plaats van Korina en veranderde de hardware.
De herintroductie kwam op een moment waarop rockmuziek steeds groter werd. De opvallende vorm van de Flying V paste daardoor beter bij de visuele stijl van de nieuwe generatie rockmuzikanten.
Gitaristen als Jimi Hendrix hielpen vervolgens mee om het model verder bekend te maken. Vanaf dat moment begon de Flying V steeds meer onderdeel te worden van het beeld dat mensen hadden van een rockgitaar.
Van rock naar hardrock en metal
In de jaren 70 en daarna werd de Flying V steeds sterker verbonden met hardrock en later metal. De scherpe vorm paste goed bij het uiterlijk van zwaardere muziekstijlen.
Ook technisch bood het ontwerp een goede basis voor stevige versterkte gitaargeluiden. De humbuckers en de lange sustain van het instrument maakten de Flying V geschikt voor krachtige riffs en solo’s.
Door de jaren heen verschenen er verschillende varianten en heruitgaven. Gibson bleef de basisvorm behouden, terwijl specificaties en afwerkingen regelmatig veranderden.
Waarom de Flying V een icoon werd
Het bijzondere aan de Flying V is dat het oorspronkelijke idee juist niet succesvol was. In de jaren 50 was het ontwerp te ongewoon voor een groot deel van de markt.
Jaren later veranderde precies dat opvallende uiterlijk in het grootste herkenningspunt van de gitaar. De combinatie van de V-vorm, Gibson-hardware en het gebruik door invloedrijke gitaristen maakte het instrument steeds bekender.
Tegenwoordig wordt de Flying V gezien als een van de meest herkenbare elektrische gitaren ooit. De originele Korina-modellen uit 1958 en 1959 zijn bovendien zeer zeldzaam en behoren tot de meest gewilde vintage Gibson-gitaren.
De Flying V vandaag
De Flying V is inmiddels al tientallen jaren onderdeel van het Gibson-assortiment. Moderne modellen gebruiken onder andere mahonie, rosewood en Gibson Burstbucker-pickups, afhankelijk van de uitvoering.
Wat ooit bedoeld was als een futuristische poging om Gibson een moderner imago te geven, groeide uiteindelijk uit tot een klassiek gitaarontwerp. De Flying V laat daarmee goed zien dat een ontwerp niet meteen succesvol hoeft te zijn om uiteindelijk invloedrijk te worden.
Van een vreemde gitaar die nauwelijks werd verkocht tot een vaste waarde binnen rock en metal: de geschiedenis van de Gibson Flying V is misschien wel net zo opvallend als de gitaar zelf.